Vlinder vertelt.. HSP, wat moet ik ermee?

image

Ik was 10 jaar toen we voor het eerst naar de camping gingen, en ik vond het heerlijk! Ik maakte altijd enorm veel vrienden, en op vakantie mocht altijd alles! Het gebeurde regelmatig dat ik de bedtijden van mij en mijn vriendinnen enigszins oprekte, ik bracht namelijk altijd iedereen thuis. Al snel wist ik bij welke ouders je wel, en welke ouders je niet brutaal moest zijn, en waar je op tijd bij de tent moest zijn, of waar je wel een half uurtje kon smokkelen…

In de loop van de jaren breidde zich dit uit, ik voelde al heel snel aan of ik ergens welkom was, of mensen blij waren en subtiele veranderingen van sfeer in een kamer. Nooit zocht ik hier iets achter, het hoorde gewoon bij mij.

Ik werd puber, er gebeurde een hoop in mijn leven, en ik kwam in aanraking met drugs. Softdrugs werden een vast onderdeel van mijn leven, in het weekend kwamen daar harddrugs en drank bij. Ik merkte dat als ik dit gebruikte, ik niet zoveel voelde, en ook niet hoefde na te denken. Ik heb daarmee jaren alles uitgeschakeld, tot het moment kwam dat ik besloot dat ik er klaar voor was weer echt te gaan leven. De harddrugs waren al uit beeld, maar blowen en roken deed ik dagelijks Ik ben gestopt met blowen, en toen kwam de echte waarheid. Opeens moest ik alle jarenlange opgekropte emoties gaan verwerken. En dat was moeilijk, maar het lukte.

5 jaar geleden pas werd ik door iemand gewezen op Hooggevoeligheid, en ik deed nietsvermoedend een internettest. Ik “slaagde” met vlag en wimpel en las er meer over. Opeens vielen stukjes op hun plek, herkende ik situaties en gevoelens, en de tijd erna gebruikte ik om het een plekje te geven in mijn leven.

Daar ben ik nog steeds mee bezig. Onlangs is mijn moeder overleden, en het voelt alsof ik een gat heb in mijn leven. Ik heb geen idee hoe ik dit in kan passen, en hoe ik hiermee om moet gaan, en dat samen met mijn Hooggevoeligheid, maakt dit een pittige tijd. De uitvaart was verschrikkelijk, al die pijn en verdriet in één ruimte, maar ik vond het ook troost bieden, dat we daar allemaal bij elkaar waren om mijn moeder de laatste eer te bewijzen. En dat heeft me erdoorheen geholpen.

Gisteren heb ik mezelf gedwongen naar een verjaardag te gaan van het dochtertje van goede vrienden van ons, ze wordt maar één keer 3 jaar immers. Ik kwam binnen en voelde het medelijden en verdriet van de andere gasten over me heen golven, na de ‘gefeliciteerd’ volgde al gauw nog een welgemeend ‘gecondoleerd’ van mensen die ik verder nooit zie, en ik wilde me omdraaien en wegrennen! Ik kapte alles af en probeerde de focus van dit goedbedoelde medelijden om te buigen naar de verjaardag en de taart en ballonnen. Wat ik wilde drinken? ‘Wijn!’ zei ik, veel sneller en harder dan ik bedoelde. Helaas, geen wijn. Shit! Taart in mijn hand stond ik bij een tafel, en kwam iemand me vragen hoe het nou met me ging. Ik was eerlijk, het gaat ook gewoon kut, maar probeerde het gesprek snel weer te sturen naar de step die de jarige job gekregen had. Helaas voor mij had ik te maken met een volhouder, die persé wilde weten of mijn moeder begraven of gecremeerd was, en dat het wel een grote verassing was en hoe alles dan wel was gegaan. Ik heb haar afgekapt, ben gewoon weggelopen. Haar teleurstelling kwam binnen als een bom. Ik ben gaan staan bij de kinderen in de zandbak, en daar ebde de nare gevoelens weer even weg. De hele middag vroeg ik me af wat ik er deed, maar ik was er wel.

Weer een nieuwe ervaring, en het heeft me geleerd, dat ik voorlopig weer zoet zal zijn om niet alleen mijn eigen gevoelens, maar ook die van andere mensen in goede banen te leiden….

image

Dankjewel Vlinder voor deze openhartige, ontroerende en prachtige eerste gastblog voor Mama’s Geschenk! Herken je je ook in (delen van) Vlinder’s verhaal? Heb je (HSP) tips voor Vlinder? Laat vooral je reactie achter in de comments!

2 comments

  1. Moon says:

    Wow, héél openhartig!
    Ik heb veel tips voor je, Vlinder, ik herken veel, ik ben ook HSP. Maar iedere HSP’er heeft zijn eigen verhaal/leven en zijn eigen manier om om te gaan met wat je voelt van een ander. De tip die ik je wel alvast kan geven: zoek een manier om jezelf te beschermen cq af te sluiten van de overvloed aan gevoel die van een ander bij je binnenkomt. Daarna zul je alles nét wat beter aan kunnen… Moeilijk, maar het kán wel, succes!

  2. Jootje says:

    Lieve Vlinder,

    Wat ben ik enorm trots op je dat je mijn nieuwe gastblogger bent! Ik vind je een enorme kanjer, dat weet je.. Ik hoop vooral dat de komende tijd veel puzzelstukjes ineen gaan vallen. Jij verdient dit! Ik blijf je steunen. Bedankt dat je op mijn pad bent gekomen! X. Jootje

Geef een reactie