Bloggen als cadeau

De laatste weken ben ik overdonderd.. Door het succes van JootjeBlogt! Wie had dat nou ooit kunnen bedenken?! Ik voel me vereerd en tegelijkertijd ook ineens heel verlegen..
Schrijven is al heel lang mijn passie, vanaf de middelbare school. Nederlands werd al gauw mijn favoriete vak. Ik zal nooit vergeten hoe mijn leraar, meneer Bressers, mij altijd in zijn klas prijsde om de kwaliteit van mijn essays. Als je steeds maar tienen haalt en complimenten krijgt, besef je dat je iets krachtigs in handen hebt.
En toch zijn er jaren voorbijgegaan dat ik niks met schrijven heb gedaan. Ik had wel altijd de droom om een boek te schrijven, maar verder dan een droom kwam het niet. Ik had blijkbaar een nare periode én een duwtje in de rug nodig van – vooral – lieve F. om mij op weg te helpen. Ik voel een soort van onbeschrijfelijke dankbaarheid richting haar. Zij zal misschien nooit beseffen hoé belangrijk haar steun is geweest. Dankzij haar ben ik nu eigenaresse van mijn eigen blogsite!
Mijn eerste uitdaging was meedoen aan een schrijfwedstrijd. Ik heb niet gewonnen, maar door de positieve reacties van (on)bekenden voelde ik me niet echt verloren. Het gaf mij kracht om verder te gaan met mijn passie. Het mooiste aan blogger zijn is wel de hartverwarmende reacties die je krijgt. Mensen kunnen raken met je verhaal is toch wel een mooi bijkomend voordeel van blogger zijn.
Terwijl ik dit typ, heb ik net mijn eerste gastblog inlevert voor een website. Ik had geen idee dat er online – met name op Twitter – een heel single moeders netwerk actief is. Stuk voor stuk powervrouwen die graag hun ervaringen met je delen en vooral de positieve kant van het (bewust) alleenstaande moederschap belichten. Voor mijn gevoel taboe brekend, want helaas zijn er nog teveel vooroordelen over single ouder gezinnen.
Ik voel me dan ook vereerd dat ik de kans krijg om voor een paar van deze powervrouwen een gastblog te mogen schrijven. En toch gaf het ook een innerlijke strijd. Toen pas begon voor mij de echte zoektocht naar mijn online identiteit. Mijn verhaal is pittig. Mijn boodschap duidelijk. De vraag die maar in mijn hoofd bleef malen is hoé ik een goede balans creëer tussen hetgeen ik prijs wil geven en mijn privacy.
Ik wilde een bewuste en weloverwogen keuze maken, zeker ook uit oogpunt voor (de privacy van) mijn dochter. Toen ik de mogelijkheid kreeg om gastblog(s) te schrijven, wilde ik ook niet te weinig prijsgeven. Want misschien kan ik met mijn verhaal iemand op de wereld bereiken. Iemand die in een soortgelijke situatie zit (of zat). Hoe mooi zou het zijn als mijn leed niet voor niks is geweest? De wetenschap dat je als blogger de tools in handen hebt om mensen te inspireren, te motiveren en te stimuleren voelt haast magisch.
Na het inleveren van mijn eerste gastblog heb ik het gevoel dat mijn missie geslaagd is. Mijn innerlijke strijd is gestreden.. Mijn online identiteit is geboren! Ik ben trots op mijn blogsite. Ik ben trots op ons verhaal. Als ik iets kan overbrengen op een ander, dan is het wel dat het nooit te laat is voor een tweede kans op geluk. Ik denk oprecht dat je alleen hetgeen op je bordje krijgt wat je aankan. Je hebt niet altijd invloed op hetgeen je overkomt, maar je hebt wel degelijk invloed op de manier waarop je ermee omgaat.
Ergens heb ik het gevoel dat ik nog veel meer uit JootjeBlogt kan halen. Komt tijd, komt raad. Het feit dat mijn blogsite bestaat is al een eerste stap. Ik haal veel energie uit het schrijven en uit de positieve reacties van mijn lezers. Ik weet niet wat er nog allemaal op mijn (schrijvers) pad zal komen. Één ding weet ik wel; ik denk dat mijn dochter trots zal zijn als ze ooit hoort dat zij mijn grootste inspiratie is geweest voor deze site. Want om haar ben ik ooit begonnen met bloggen. Het meest persoonlijke cadeau dat ik haar ooit kan geven..

image

Geef een reactie