Groeten uit.. Het Spoorwegmuseum!

Chuuuuuuuggington.. Dochterlief kent het liedje gelukkig beter dan ik. Ze is dol op treinen (vooral Chuggington, Thomas en het treinstation van Adjé, vriend van Pieter Post)! Op de blog van Mamaliefde zag ik haar artikel over het Spoorwegmuseum. Toen wist ik; hier moéten we een keertje naartoe. Vandaag gingen we op pad. Naar het Spoorwegmuseum. Met de trein uiteraard! 

What was I thinking?! 😉 Hoezo ‘lekker ontspannen’ met de trein? Propvolle treinen.. Mensen op het gangpad.. Nog nét niet op je schoot.. Mensen op de trap.. Nog nét niet op je tenen.. Medepassagiers die mopperen dat je stil moet zijn in de stilteruimte.. Ja hallo, dat krijg je sowieso niet voor elkaar in een propvolle trein op zaterdag! En lang leve de kortingskaartjes van de Blokker en Kruidvat! Want dankzij hen was het waarschijnlijk extreem druk 😉

En dan heb ik het nog niet over jezelf druk maken dat je slechts 3 minuten de tijd hebt om naar spoor 15 te rennen (of was het vliegen?!). Let wel, met een buggy bij de hand en geen lift of roltrap te bekennen. Pure krachttraining, trap op en af met een buggy (goed gedaan oma!).

Dus..

De volgende keer stap ik ‘lekker ontspannen’ in mijn auto.. Daar voel ik me tenminste geen sardientje of amateur sporter. Dan maar de kans op een file. Ik stuiter nog steeds na 😉 Maar goed, deze blog gaat niet over irritaties aangaande reizen met de trein.. Na heel veel drukte en prikkels kwamen we dus aan bij het Spoorwegmuseum. Ik had natuurlijk eerst cafeïne nodig.

Dochterlief ging op de foto met Wilson. Daarna vervolgden we onze weg naar de eerste attractie. Je stapt in een donkere lift en gaat honderden jaren terug in de tijd. Met een koptelefoon op loop je door de tijd van toen met een stem doe je meeneemt in een stukje geschiedenis. Op spelenderwijs leer je meer over de geschiedenis van de spoorweg. Dat vond dochterlief echter niet zo leuk. Die wou weer naar oma toe.

Buiten is een gezellige speeltuin met kindertrein. Gelukkig hoefde je niet lang te wachten in de rij. Dochterlief stapte in en ging op treinreis. Met een grote glimlach kwam ze weer uit de trein. De glijbaan deed het ook goed. Net als de ‘trein’ die je handmatig moet aansturen over een kleine parcours. In een kinderbootje zitten leek me geen goed plan voor mijn kleine meid, nadat een meisje overboord viel en kletsnat uit het water kwam. Oeps, arm kind..

Binnen namen we nog een kijkje bij een hele grote speelvloer waar kinderen met Chuggington treintjes kunnen spelen. Dochterlief vermaakte zich prima. Zo konden deze mama en oma even bijtanken. Het museum heeft ook een bioscoop en theater, maar daar had dochterlief geen zin in. Niet gek, als je bedenkt dat er heel veel te doen en te beleven is in het museum. ‘Geen tijd te verliezen’ zoals dochterlief het zo treffend verwoordt.

Het restaurant is ook een aanrader. Bovendien verkopen ze er ook salades, als tegenwicht voor al die snacks die er natuurlijk ook te koop zijn. Dochterlief nam een kindermenu, voor oma koos ik (hoe kan het ook anders) een Griekse salade en ik nam een broodje hamburger. Bij de popcornkraam kochten we een zak popcorn voor thuis (oeps.. de zak heeft thuis helaas niet gehaald).

Einde van de dag mocht dochterlief een souveniertje uitkiezen. Ze koos Wilson en een voorleesboekje (met 40 stickers!). Moe, maar voldaan verlieten we het museum met heel veel leuke herinneringen op zak..

Ik was verbaasd hoe interactief het museum was. Niet het standaard ‘je mag nergens aankomen en suf’ museum. Het Spoorwegmuseum is echt een leuk, interactief, overzichtelijk en schoon museum. Je stopt er met de speciale trein voor de deur en dan kan het feest beginnen. Binnen en bij goed weer ook buiten. De prijzen vind ik schappelijk en het personeel erg vriendelijk.

Is je kind een echte fan van treinen? Dan is het Spoorwegmuseum een echte aanrader!

image

Geef een reactie